Grasduinen in de polders

8 apr 2021

In de volksmond wordt april ook wel eens ‘de grasmaand’ genoemd. Deze plantensoort komt in Vlaanderen zo vaak voor dat we niet meer opkijken van het groen onder onze blote voeten. Niet alleen zijn de graslanden heel belangrijk voor de natuur, sommigen van hen zijn al eeuwenoud en historisch zeer waardevol. Geniet van dit unieke Vlaamse spektakel op drie routes die je door de beschermde graslanden in de West-Vlaamse polders voeren.

Door het land van kreken en kanalen

Aan water geen gebrek in het Meetjesland. Deze regio, die in het noorden tegen Zeeuws-Vlaanderen aanleunt, is hét Vlaamse krekengebied bij uitstek. De Westerschelde en haar uiterwaarden zetten er eeuwen geleden grote gebieden onder water en veegden zelfs hele dorpen van de kaart. Op borden langs de dijken lees je welke vloed tot hun aanleg heeft geleid en welk polderland op het water is teruggewonnen. Niet alleen de kreken, ook het Schipdonk- en het Leopoldkanaal maken van het Meetjesland de ideale setting voor kilometers fietsplezier langs de waterkant.

Ontdek hier de route van 50 km.

Door welig polderland tussen Diksmuide en de Noordzee

Een millennium geleden zaten de Vlaamse polders nog stevig in de greep van de getijden. Het huidige polderland waren slikken en schorren zoals je die kent van het Verdronken Land van Saaftinge, het Zwin en het IJzerestuarium. Twee keer per etmaal stroomde het met klei en zand beladen zeewater er via een stelsel van geulen in en uit. Omstreeks 1100 werden, onder andere door de abdijen Ten Duinen in Koksijde en Sint-Niklaas in Veurne, dijken opgeworpen en afwateringskanalen gegraven. De slikken en schorren veranderden in rijk boerenland. Nu vormen de polders de grootste open ruimte in Vlaanderen. Met amper vijftig inwoners per km2 zijn ze dun bevolkt. Dat betekent weinig gebouwen en veel stiltegebieden, vette weiden, bermen bedekt met wilde bloeiers, sloten met op hun oevers geduldige hengelaars en speurende blauwe reigers, verstilde dorpen en steden met een rijke historie. De 'hoogte' gaat van 2 tot 5 m, zeg maar tussen hoog- en laagwater. Bij windstil weer vertaalt zich dit in ontspannen fietsen zonder veel schakelen. Eerst krijg je een strook spoorwegzate onder de wielen, daarna een portie kusttoerisme en vervolgens een deel trage IJzer. Op de hele route is de Grote Oorlog erg nabij.

Ontdek hier de route van 51 km.

Een rustige tocht door de polders tussen Uitkerke en Meetkerke

Enkele pedaalslagen weg van ons blonde Noordzeestrand ben je in een andere wereld. Achter je het strand en de duinen, de wandeldijk en de appartementenwal, de dure villa's en de nog duurdere jachten, de reuk van zonnecrème en de geur van Brusselse wafels, de volle parkings en de deinende mensenmassa's. Voor je vette weiden en hun afwateringskanalen, oude hofsteden en stille dorpen, windmolens en Mariakapelletjes, staminees waar 'e beuterstutte med e schelle espe' wordt geserveerd. En dorpelingen die zich niets aantrekken van die andere wereld daar even westwaarts. Je hebt je versnellingsapparaat op non-actief gezet en je blik op oneindig. Je fietst van knooppunt naar knooppunt en van kerk naar kerk. Voor je het goed en wel beseft, heeft het vlakke land om je heen je helemaal ingepalmd. Je voelt je verbonden met de verre generaties die de zware polderklei aan het zilte nat onttrokken, turf staken en stenen bakten, graanschuren en windmolens bouwden, eenden schoten en hazen stroopten. En zich op zondag na de hoogmis onbezorgd in de tabakswalmen van Den Vetten Os gooiden, er pinten met een dikke schuimkraag dronken en dan een beetje beneveld naar huis sjeesden.

Ontdek hier de route van 29 km.